Կանանց անպտղություն
Ամենահաճախակի
պատճառը համարվում է սեռական օրգանների բորբոքային հիվանդությունները:
Ավելի հաճախ անպտղությամբ է ուղղեկցվում արգանդափողերի բորբոքումը, որի
ժամանակ առաջանում է արգանդափողերի անանցելիություն: Հաճախ անպտղությունը
առաջանում է վիժումից կամ ախտաբանական ծննդաբերությունից հետո, հատկապես
վտանգավոր է աբորտը առաջնային հղիության դեպքում, քանի որ կարող է լինել
արգանդի լորձաթաղանթի վնասում: Ձվարանների բորբոքման դեպքում
խանգարվում է օվուլյացիան, որի հետևանքով ձվաբջիջը չի ընկնում որովայնի
խոռոչ, իսկ կպումների դեպքում ձվաբջիջը չի կարող ընկնել արգանդափող: Բացի
դրանից օնֆորիտը կարող է խանգարել ձվարանների էնդոկրին ֆունկցիան:
Անպտղության մեջ մեծ է էնդոցերվիտի դերը: Կոլպիտը նույնպես կարող է բերել անպտղության,
թարախային արտադրությունը ոչնչացնում է սպերմատոզոիդներին: Անպտղությանը
նպասում են նաև ` էնդոկրին խանգարումները, սեռական օրգանների միքսեդեման, հիպոթիրեոզը, շաքարային դիաբետի ծանր ձևերը, ճարպակալումը և
այլն:
Անպտղության պատճառ կարող է լինել նաև տրավմաները, սեռական
օրգանների տեղաշարժերը, հեշտոցի պատերի արտանկումը, միզասեռական
խուղակները:
Անպտղության պատճառ կարող է հանդիսանալ նաև
իմունոլոգիական ֆակտորները (կնոջ օրգանիզմում հակամարմինների առաջացում
սպերմատոզոիդների նկատմամբ):
Տղամարդկանց անպտղություն
Առավել հաճախ հանդիպվող պատճառներից է սպերմատոգենեզի
խանգարումը, որը հետևանք է բորբոքային հիվանդությունների, տրավմաների,
ֆիզիկական, քիմիական ֆակտորների, նեյրոէնդոկրին խանգարումների,
ալկոհոլիզմի հետ: Հազվադեպ տղամարդու անպտղությունը կապված է սեռական
թուլության, սերմնածորանի, միզուկի սպիական փոփոխությունների հետ:
Անպտղություն առաջանում է ասպերմիայի, ներկրոսպերմիայի,
օլիգոսպերմիայի: Բացի էակուլհատում սպերմատոզոիդների քանակական և որակական
պարունակությունը նշանակություն ունի նաև սերմնահեղուկի բիոքիմիական կազմը:
Ախտորոշում
Պատճառը
պարզելու համար պետք է հետազոտվի զույգը, քանի որ տղամարդու անպտղության
պատճառը պարզելը ավելի հեշտ է:
Տղամարդու անպտղության պատճառը պարզվում է արդեն իսկ հարցումից և զննումից հետո:
Բայց
դիագնոզը ճիշտ դնելու համար հետազոտում են թարմ սպերման, որը հետազոտելու
համար հավաքում են Na-հիդրոկարբոնատի լուծույթով լցված անոթի մեջ, ընդհատված
սեռական հարաբերությունից հետո:
Նյութը պետք է հասցնել լաբարատորիա ոչ ուշ 30-40ր հետո: 1 կաթիլ սպերման քսում են առարկայական ապակուն և հետազոտում:
Սպերմատազոիդի
քանակը որոշվում է ցանցավոր խցիկի միջոցով պարտադիր կերպով հաշվելով 1մլ
սպերմատազոիդների քանակը և շարժունակության տոկոսը:
Այդ փոփոխությունները կարող է լինել ժամանակավոր և պետք է այդ հետազոտությունը կրկնել:
Կնոջ անպտղության պատճառը պարզելու համար
անհրաժեշտ է լրիվ և բազմակողմանի հետազոտել կնոջը: Ուշադրություն են
դարձնում այն խանգարումներին, որոնք կարող է պատճառ հանդիսանալ անպտղության
համար: Անամնեզի հավաքման ժամանակ, պարզվում է մանկածնության ֆունկցիան:
Ուշադրություն են դարձնում մարմնակազմությանը, հասակին, կրծքագեղձերի
զարգացվածությանը, գինեկոլոգիական հիվանդություններին, բորբոքային
հիվանդության, արգանդի էռոզիա և այլն:
Կատարվում է գինեկոլոգիական
հետազոտություն, լրացուցիչ մեթոդներից` արյան կլինիկական քննություն,
քսուկի բակտերիոսկոպիա: Ձվարանների վիճակը որոշվում է ֆունկցիոնալ
դիագնոստիկ տեստերով: Մեզում և արյան մեջ որոշվում է գոնադոտրոպ հորմոնը:
Ներքին սեռական օրգանների վիճակը պարզելու համար կատարում են լապարասկոպիա:
Գենետիկական անոմալիաների կասկածի դեպքում կատարում են բժշկագենետիկական քննություն հատուկ մասնագիտացված հիմնարկներում: